Bir gün Nasreddin Hoca eve doğru yürüyormuş, bir arkadaşı arkadan
seslenmiş "aman hoca gördün mü biraz önce geçen helva kazanı ağzına
kadar doluydu". Hoca istifini bozmadan "bana ne" demiş. Arkadaşı, "ama
hoca helva kazanı sizin eve gidiyordu, buna ne dersin?" demiş; hoca
yine istifini bozmadan "o zaman sana ne?" demiş.