Şebnem Ferah

[madluck06]

Ben Şarkımı Söylerken
İçimde bir ateş yanıyor
Bedenim dargelir oldu
Ateşime ister körüklerle gel ister suyla
İstediğin kadar konuş benimle
İstediğin kadar yalan söyle
Beni ben yapan içimdeki sesleri susturamazsın
İçine girdiğin küçük kaygan deliği yeni ve büyük bir dünyamı sandın
İstersen bir aynayla yardım edeyim
Ama umursamazsın

Merak etmeden duramıyorum geceleri nasıl uyuyorsun
Beni boşver kendine cevap ver lütfen bu kez dürüst olurmusun

Ben şarkımı söylerken
İstersen sesi açarsın
İstersen kısıp bunuda yok sayarsın
Kim bilir belki gülümser belki ağlarsın
Yüreğimdeki sesleri susturamazsın

Bir yanım seni hala düşünüyor
Bir yanım sana fena kızgın
Yalnız sen ve ben biliyoruz olanları
Bana yutturamazsın
Sakın nefret ettiğimi düşünme
Bende böyle duygular barındıramazsın
Geçmiş hiç yaşanmamış gibi
Davransanda baştan yazamazsın


Bırak Kadının Olayım
Bu şarkı bir haykırış bir öpücük sıcak bir kış
Bir demet gül bir dokunuş
Bu şarkı bir yalvarış bitmesin sürsün bu düş
Sen de düşün sen de konuş

Nereye gider bu aşk
Nereye dur gitme
Bırak kadının olayım

Can Kırıkları
Bu kalabalığın içinde yapayalnız hissetmektense
Dünyanın bir ucunda tek başımayım
Kir göstermeyen renkleriniz sizin olsun
Korkmaktansa bulanıklığın tam içinde bir başımayım.

Benim belki de gizli bir bildiğim var
Elbette ağlarım benim can kırıklarım var
Senin gördüğün yanağımdan süzülenler
Asıl içimde içinde yüzdüğüm bir deniz var.


Çakıl Taşları
Benim çakıl taşlarım var irili ufaklı
Kaybolduğumda yere yayıp yol yaptığım
Çakıl taşlarım var her yerden topladığım
Boşluğa düştüğümde oyunlar yaratıp oynadığım
Benim bir sözlüğüm var unutulmuş bir dil
Oysa ki içinde her şeyin anlamı gizli
Benim bir gözlüğüm var sol camı kırıldı
Taktığım zamanlarda içini gösteren adeta
Sen hiç “hiç” oldun mu, birden duruldun mu?
Bulanıkmış berrakmış her suyu içtin mi?
Altında ağ olmadan yerden yükseldin mi?
Tam zevkine varmışken birden yere düştün mü sen?
Düştün mü sen?
Benim hiç boyanmamış dört duvarım var
Çatlaklarından sızıp içinden geçtiğim
Benim hiç yıkılmamış duvarlarım var
Dikkatle baktığımda ardını gördüğüm adeta
Sen hiç “hiç” oldun mu birden duruldun mu?
Bulanıkmış berrakmış her suyu içtin mi?
Altında ağ olmadan yerden yükseldin mi?
Tam zevkine varmışken birden yere düştün mü sen?
Düştün mü sen?
Benim bir hikayem var sonunu yazmadığım
Benim bir sevgilim var henüz tanışmadığım
Benim umudum var benim umudum
Benim umudum var benim umudum


Hoşça Kal
Seni ararken kendimi kaybetmekten yoruldum
Bulduğumu zannettiğimde
Kendimden ayrı düştüm
Bu garip bir veda olacak
Çünkü aslında hep içimdesin
Ne kadar uzağa gitsem de
Gittiğim her yerde benimlesin
Söylenecek söz yok
Gidiyorum ben
Hoşça kal, hoşça kal
Hoşça kal, hoşça kal
Ben bir kısrak gibi gelmişim dünyaya
Şahlanıp koşmak içimde var
Hoş çakal
Biraz su biraz yeşillik
Her yer benim evimdir
Taşırım dünyayı sırtımda
Her dil benim dilimdir
Ama söylenecek söz yok
Gidiyorum ben


Mayın Tarlası
Mayın tarlasında dolaşıp durmuşum aşk sanıp da
Herkes arkamdan bağırmış kimseyi duymamışım
Savaş filmlerinde olur ya yaralı yaralı devam etmişim
Sonuna kadar aşk ya yanımdasın sanmışım

Mayın tarlasında yürüyüp durmuşum aşk sanıp da
Tel örgülerde durmamış bir delikten geçmişim
Her şey bana dur demiş kulağım darbe almış duymamışım
Sonuna kadar aşk ya sadece inanmışım

Koşmuşum düşmüşüm kalkmışım
Sevişmek sevmekten gelir inanmışım
Elimden tuttuğunda öyle bir güvenmişim ki
Bize bir şey olmaz sanmışım

Mayın tarlasında bir adam sevmişim aşk sanıp da
Soyunup korkusuzca çırılçıplak kalmışım
Aşk filmlerinde olur ya işte öyle sevmişim
Sonunda bedenim sağlam bulunmuş yüreğim paramparça



Perdeler
Bir yanımda dopdolu yaşanmış sayfalar
Bir yanımda üst üste okunmamış kitaplar
Dünüm yarınım hep burda küçücük odamda
Susadım yoruldum ama aklım hayatta
Bir yanda yorgun düşmüş yaşlanmış insanlar
Bir yanımda ümitle aşkla uyananlar
Dünyanın her hali burda dağınık odamda
Çok düştüm yaralandım ama sarıldım hayata
Ardımda büyük büyük kocaman ağır yükler
Heryerimden çektiler beni beklettiler
Dinlendim su içtim aktı dudaklarımdan
Her gün güneş doğar yeter ki açık olsun perdeler
Bir yanımda durmadan çalışan saatler
Bir yanda ağır ağır dipten gelen sesler
Düşündüm buldum sandığım yüzyıllık gerçekler
Hepsiyle giyindim durdum bazen büyük geldiler
Bir yanda hiç susmadan konuşan dudaklar
Bir yanda küsüp susmuş sessiz akıllar
Dibe vurduysak ne olmuş elbet çıkarız
Bir gün var bir gün yokuz
Kiralıkmış hayatlar
Ardımda büyük büyük kocaman ağır yükler
Her yerimden çektiler beni beklettiler
Dinlendim su içtim aktı dudaklarımdan
Her gün güneş doğar yeter ki açık olsun perdeler



Sigara
Aslında ben de isterim
Emeklemeden koşmayı
Güzel elbiselerle
Makyaj yapıp dolaşmayı
Aslında ben de isterim
Düşünmeden konuşmayı
Küçük bir oyun içinde
Önemli kişi olmayı
Aklımdan geçen sözler
Kalbimden gelen sesler
Hepsi bir orman oldu
Bir kibritle yokoldu
Ben sigara dumanının altında
Yana yana en sonunda kül oldum
Sen kibritin hiç yanmayan ucunda
Birinin hayatından geçmiş oldun
Aslında ben de isterim
Emeklemeden koşmayı
Güzel elbiselerle
Makyaj yapıp dolaşmayı
Aslında ben de isterim
Düşünmeden konuşmayı
Küçük bir oyun içinde
Önemli kişi olmayı
İyi dostlar biriktirdim
Hepsi ailem oldu
Küçük bir aşk yetiştirdim
Düzene yenik düştü
Ben sigara dumanının altında
Yana yana en sonunda kül oldum
Sen kibritin hiç yanmayan ucunda
Birinin hayatından geçmiş oldun


Yemen Türküsü
Havada bulut yok bu ne dumandır
Mahlede ölüm yok bu ne figandır
Şu yemen elleri nede yamandır.

Anu Yemendir
Gülü çemendir
Giden gelmiyor
Acep nedendir.

Burası Muştur
Yolu yokuştur
Giden gelmiyor
Acep ne iştir.

Mızıka çalınır düğün mü sandın
Al yeşil bayrağı gelin mi sandın
Yemene gideni gelir mi sandın.

Anu Yemendir
Gülü çemendir
Giden gelmiyor
Acep nedendir.

Burası Muştur
Yolu yokuştur
Giden gelmiyor
Acep ne iştir.

Kışlemın önünde redif sesi var
Bakın çantasında acep nesi var
Bir çift kundurayla bir de fesi var.

Anu Yemendir
Gülü çemendir
Giden gelmiyor
Acep nedendir.

Burası Muştur
Yolu yokuştur
Giden gelmiyor
Acep ne iştir.

Zaman Geçip Gidiyor
Bilgi sahibi olmadan
Fikirlerle dolmuşuz
Bir yerlerde bir çift elin tuttuğu
Silahta kurşun olmuşuz
Kalem sahibi olmadan
Kılıçlar kuşanmışız
Yaşanıp yaşatmak dururken
Hem ölmüş hem katil olmuşuz
Gözlerimiz var ama
Görmek istemedikçe
Yüreklerimiz var ama hissetmedikçe
Hiç ıslanmadan yüzmek
Ne kadar mümkünse
Hiç yanmadan ateşle
Ne kadar oynanabilirse
İçinde yaşamak varken
Teğet geçmek dünyaya
İşte bana öyle geliyor
Çünkü zaman geçip gidiyor
Avuçlarında hissetmek varken
Birinin ellerini
Sıkıca tutup sevmekten
Güvenmekten korkar olmuşuz
Kapıları kapatmak yetmemiş
Kepenkler indirmişiz
Bir küçük asma kilitle
İnsanı insan şerrinden sakınmışız
Zamanımız var ama
korkmayı sürdürdükçe
ruhumuz var teslim etmeden önce